Mavi Huydur Bende

Hayat hiç mavi yerinden vurmadı..

çünkü ben maviyi, beyazı koruyan masumiyet olarak tanırım,

karanlığı görünür kılan bir renktir mavi,

öyle bilirim..

sürükleyendir,bitmeyendir…

mavi olarak anlatmalıyım her şeyi…

kaldırın başınızı gökyüzüne,görmek istediğinizi değil gördüğünüzü söyleyin bana!

yaşamın ta kendisidir mavi..belkide sadece bu yüzden ölmeye değil yaşamaya mahkum edilmiştir..

maviyi soruyordun,

gözlerimden yüzüme yayılan maviyi mi?

bir renk değildir, mavi huydur bende

ve benim yetinmezliğimdir.

ve herkesin yetinmezliğidir.

belki denecektir ki bir süre

ve denenecektir

bir akşamüstünü düşünmek

bir akşamüstünü düşünmekten başka nedir ki

“Gönül gözü görendedir,derinler mavidir…”

—Edip Cansever (Mavi huydur bende)

Mavi huydur bende mavi rengi sevmek maviyi düşlemek bir masalda olmak gibi her zaman benim için anlamlı ve mükemmel gökyüzünün mavisi mi yoksa denizin mavisi mi sanırım ikisinden biraz bir şeyler bulabiliyordum birinde nefes almanın ferahlığı birinde ise kokusunu içime çekip kendimi bulduğum huzur veriyordu mavi bazende masallardan çıkıp bana inanılmaz gerçeklerin var olduğunu hatırlatıyordu ilham oluyordu hissettirdikleri birazda yalnızlığını söküp alıyordu insanın üstünden